เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 443 เรื่องที่เฉินจิ่งเหยียนไม่ล่วงรู้
“มิกล้ารับคำชี้แนะ” นิ้วมือผอมแห้งของชายชราตัวน้อยดีดเบา ๆ เศษซากตราอารามพลันลอยละล่องขึ้นกลางเวหา ควบแน่นกลายเป็นม่านแสงสีฟ้าลึกล้ำสายหนึ่งกลางอากาศ ซึ่งก็คือแผนที่ภูมิภาคอันสมบูรณ์ของเส้นชีพจรวิญญาณสามสิบหกสายแห่งทวีปเป่ยหมางนั่นเอง!
บนม่านแสง เส้นชีพจรวิญญาณหลั่งไหลเชี่ยวกรากดั่งมังกรโลดแล่น ปราณวิญญาณซัดสาดเกรี้ยวกราด มีเพียงแนวเส้นของจงโจวเท่านั้นที่มืดมนไร้แสง ปราศจากพลังชีวิตประหนึ่งกระดูกแห้งกรัง และสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าคือ จุดที่แห้งกรังนั้นกำลังมีรอยแยกสีดำหมึกซึมซาบออกมาอย่างช้า ๆ เลื้อยคลานคดเคี้ยวราวกับสิ่งมีชีวิต ทุกแห่งหนที่มันพาดผ่าน เส้นชีพจรวิญญาณต่างขาดสะบั้นทีละชุ่น พฤกษาแปรสภาพเป็นเถ้าถ่าน แม้กระทั่งสายลมยังชะงักงันประหนึ่งสนิมจับเกาะ ฟ้าดินแปรเปลี่ยนจนไร้สีสัน