Chapter 0417

ตอนที่ 417 วันนี้มาถึงจริง ๆ แล้ว

เฉินจิ่งเหยียนไม่รับคำพูดนี้ เพียงคลำหยิบจี้หยกอุ่นชิ้นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ วางลงบนโต๊ะน้ำชา “จี้หยกชิ้นนี้สามารถปกป้องคุ้มครองให้พวกคุณมีชีวิตอยู่จนหมดชาตินี้ได้อย่างปลอดภัยราบรื่น ปัดเป่าเภทภัยความเจ็บป่วยได้ และปัดเป่าเคราะห์ร้ายฉับพลันได้เช่นกัน แต่พวกคุณก็อย่าคิดหวังว่าจะมั่งมีล้นพ้น อยู่สูงส่งเหนือใคร เพราะชะตาพวกคุณถูกกำหนดไว้เช่นนั้นแล้ว”

เขาพูดจบก็ลุกขึ้นยืน จัดสาบเสื้อให้เรียบร้อย แล้วทำท่าจะเดินออกไปข้างนอก

อู๋ซิ่วอวิ๋นผุดลุกขึ้นยืนในทันใด ขอบตาแดงก่ำ ทว่าท้ายที่สุดก็ไม่กล้าดึงรั้งเขาไว้อีก ได้แต่ยืนอยู่กับที่ มองดูแผ่นหลังของเฉินจิ่งเหยียนก้าวข้ามธรณีประตูของตระกูลอู๋ไปทีละก้าว ประตูไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดคราหนึ่งแล้วปิดลง ขังความเงียบงันและความรู้สึกผิดละอายไว้ภายในห้องจนหมดสิ้น