กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 392 หลิ่วอวิ๋นเยียนมักจะอ่อนไหวเช่นนี้เสมอ
ชิงเสวียนยันกระบี่พยุงกายลุกขึ้น ปาดเลือดที่มุมปากพลางกัดฟันถาม “แกไม่กลัวมรรคาสวรรค์ลงทัณฑ์ กุยซวีสะท้อนกลับจนกลืนกินแกไปด้วยหรือไง”
เฉินจิ่งเหยียนสาวเท้าเดินไปยังรอยแยกสีน้ำเงินเข้มนั้น กล่าวโดยไม่หันกลับไปมอง “หากมรรคาสวรรค์คิดจะทำลายฉัน ฉันก็จะทำลายมรรคาสวรรค์ หากกุยซวีคิดจะกลืนกินฉัน ฉันก็จะพลิกคว่ำกุยซวี จะพูดพล่ามอะไรกันนักหนา ถ้ายังไม่ไสหัวไปอีก ฉันเปลี่ยนใจขึ้นมา วันนี้จะฝังพวกแกทั้งสามคนไว้ที่นี่แหละ”
ฉื่อเหยี่ยนยันผนังลุกขึ้นยืน มองแผ่นหลังของเฉินจิ่งเหยียน สลับกับมองจิ้งคงและชิงเสวียน ในที่สุดก็กัดฟัน ทั้งสามคนพยุงกันและกัน ไม่กล้าเอ่ยคำขู่แม้แต่ประโยคเดียว พลางถอยร่นกลับไปตามค่ายกลเคลื่อนย้ายข้างรอยแยก