กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 390 ชิงเหลียนไม่อาจต้านทานพวกฉื่อเหยี่ยน
เฉินจิ่งเหยียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “โย่ว ๆๆ... ดูเป็นเรื่องเป็นราวขึ้นมาจริง ๆ เชียว”
ฉื่อเหยี่ยนชี้หน้าเฉินจิ่งเหยียนถามขึ้น “แกคือไอ้เฉินจิ่งเหยียนสมควรตายคนนั้น?”
เฉินจิ่งเหยียนยังคงยิ้มพลางกล่าว “สมควรตายไม่สมควรตายอะไรกัน เจ้าเด็กเมื่อวานซืน บรรพบุรุษของแกไม่ได้สอนหรือไงว่าเจอท่านผู้ใหญ่ต้องทำความเคารพทักทาย หรือจะบอกว่ากระทั่งธรรมเนียมโบราณแค่นี้แกก็ลืมไปแล้ว”
รูม่านตาของฉื่อเหยี่ยนหดเกร็ง ข้อนิ้วกำแน่นจนขาวซีด ด้านหลังของเขา จิ้งคงสวดบริกรรม 《คาถาเผาใจ》 เสียงต่ำ ชิงเสวียนลอบรวบรวมปราณกระบี่เหมันต์ไว้ในแขนเสื้อ
มองดูแล้ว เฉินจิ่งเหยียนก็เป็นแค่เจ้าหนูที่ขนยังขึ้นไม่พ้นตัวคนหนึ่งแท้ ๆ กลับกล้ามาทำตัวอวดเบ่งต่อหน้าเขา ช่างไม่อาจให้อภัยได้จริง ๆ