เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 388 ใช้เคราะห์เป็นเตา หล่อหลอมมรรคาสวรรค์ขึ้นใหม่
รอจนกระแสพลังสงบลงอย่างสิ้นเชิง เฉินจิ่งเหยียนจึงเช็ดคราบโลหิตที่มุมปากของชิงเหลียน ก้มหน้าลงจุมพิตหน้าผากที่แข็งทื่อด้วยความหนาวของนาง “เอาละ ทุกอย่างจบลงแล้ว ผนึกถูกทำลายไปเกินครึ่งแล้ว หากยังไม่พอใจ คืนนี้ค่อยต่อกัน เป็นอย่างไร”
ลำคอของชิงเหลียนส่งเสียงหัวเราะเบา ๆ ปลายนิ้วสะกิดเศษสาบเสื้อของเขาออก อัคคีแท้บัวเขียวลุกโชนขึ้นเจิดจ้า “พี่จิ่งเหยียน ท่านยังจำได้หรือไม่ เมื่อพันปีก่อนยามพวกเราพบกันครั้งแรกที่ทวีปเป่ยหมาง ท่านใช้กระบี่เดียวฟันเคราะห์สายฟ้าเก้านภาจนร่วงหล่น ข้าเหยียบเพลิงบัวเข้าไปโอบกอดท่านไว้ในอ้อมอก สายลมในยามนั้นก็เหน็บหนาวเช่นนี้ ทว่ายามนี้ ในสายลมยังแฝงไว้ด้วยปราณโลหิตของท่านและลมหายใจบัวของข้า”