Chapter 0382

ตอนที่ 382 เจียวเหมันต์บรรพกาล

พวกเขาคล้ายกับลืมไปแล้วว่าที่นี่คือใต้ห้วงน้ำแข็งนิรันดร์แห่งแดนต้องห้ามดับสูญเหมันต์เหนือสุด

ที่แห่งนี้มีความไร้ระเบียบของเวลา มิติทรุดตัว เม็ดน้ำค้างแข็งร่วงหล่นแล้วลอยกลับขึ้นมา ผลึกน้ำแข็งก่อกำเนิดแล้วดับสูญไปในทันที

เม็ดน้ำค้างแข็งแตกกระจายอยู่ระหว่างซอกนิ้ว สาดประกายจุดแสงละเอียดประดุจทรายดารา จุดแสงรวมตัวกันอย่างฉับพลัน กลายเป็นง้าวยาวเงามายาเล่มหนึ่ง ปลายง้าวสั่นไหวเบา ๆ ชี้ตรงไปยังส่วนลึกของฟ้าบุพกาล

เฉินจิ่งเหยียนไม่กล้าประมาท เขาเอ่ยกับหลิงรั่วเสวี่ยและจิ้งจอกพักตร์หยก “ตามหาแก่นหยกไขกระดูกเหมันต์”

แก่นหยกไขกระดูกเหมันต์ซ่อนอยู่ลึกเข้าไปในเงาง้าวที่ควบแน่นจากทรายดารา มีเพียงผู้ที่มโนจิตกระจ่างแจ้งเท่านั้นจึงจะสัมผัสถึงรูปทรงของมันได้

หลิงรั่วเสวี่ยและจิ้งจอกพักตร์หยกต่างนั่งขัดสมาธิ หลับตาลงเพื่อรับรู้ความหยั่งรู้ถึงตำแหน่งที่แน่นอนของแก่นหยกไขกระดูกเหมันต์