กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 376 ที่แห่งนั้นผู้คนแปรเปลี่ยนสรรพสิ่งผันผ่านไปเนิ่นนานแล้ว
เสวียนหยวนรวมเป็นหนึ่งกระจ่างใส
หานฉียันกระจกสะกดดวงจิตค่อย ๆ พยุงกายลุกขึ้นยืน พลางลูบอกที่ยังคงอึดอัด ก้มหน้ามองก้อนหยกนำทางดวงจิตมอดไหม้ที่แตกกระจายอยู่แทบเท้า เนิ่นนานกว่าจะระบายลมหายใจนั้นออกมาได้
เหล่าศิษย์ตำหนักคุกโลหิตที่รอดชีวิตพากันล้อมวงเข้ามา แต่ละคนล้วนบาดเจ็บ น้ำเสียงสั่นเครือ “เจ้าตำหนัก พวกเรา... พวกเรายังรอดชีวิตอยู่ใช่ไหม”
หานฉีช้อนสายตามองความพังพินาศเกลื่อนกลาด ใต้ผาชันยังคงมีซากกระดูกของศิษย์ตำหนักคุกโลหิตฝังอยู่ ในม่านหมอกพิษยังคงอบอวลด้วยกลิ่นคาวเลือดที่ไม่จางหาย นางยกหัตถ์ปาดรอยเลือดริมฝีปาก น้ำเสียงแม้จะแผ่วเบาแต่กลับเปี่ยมด้วยความมั่นคงไม่อาจสั่นคลอน “พวกเรายังมีชีวิตอยู่ ตำหนักคุกโลหิตก็ยังคงอยู่”