Chapter 0327

ตอนที่ 327 โทสะนี้ตระกูลจินไม่อาจกล้ำกลืนลงคอจริง ๆ

ควันเขียวยังไม่ทันจาง แสงเทียนไหวระริก น้ำเสียงของเขาต่ำทุ้มทว่าหนักแน่นดั่งเหล็กกล้าทุกคำ “โต้วโต้ว ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป สิ่งที่เจ้าแบกรับไว้บนบ่า ไม่เพียงแค่เกียรติยศความอัปยศของตระกูลจิน แต่ยังเป็นลำดับเที่ยงธรรมแห่งฟ้าดิน” จินโต้วโต้วหมอบกราบอยู่กับพื้น หน้าผากแนบชิดอิฐเขียวอันเย็นเยียบ แผ่นหลังเหยียดตรง แสงเทียนทอดเงาสั่นระริกใต้แพขนตาของเขา ดั่งหยาดน้ำตาที่ยังไม่รินไหล เขาเงียบไปครู่หนึ่ง เอ่ยเพียงว่า “หลานชายไม่กล้าลืม”

ด้านนอกศาลบรรพชนพลันเกิดลมราตรีพัดกระโชก พัดจนกระดิ่งทองแดงตรงมุมชายคาส่งเสียงกังวานแผ่วเบา คล้ายขานรับ คล้ายประกาศแจ้ง เถ้าธูปร่วงกราว เสี้ยวหนึ่งจับตัวเป็นเสาเล็ก ๆ สีขาวอมเทา ตั้งตระหง่านมั่นคงไม่เอียงเอน

ตอนที่จินโต้วโต้วลุกขึ้น หัวเข่าได้กดทับจนเกิดรอยจาง ๆ สองรอยบนอิฐเขียว