Chapter 0300

ตอนที่ 300 เรือนริมน้ำเจียงร่วมสนทนาความผันแปร

“เอาละ อย่าคิดมากขนาดนั้นเลย ฉันเลี้ยงข้าวพวกเธอเอง”

เฉินจิ่งเหยียนกล่าวพลางดึงถงเมิ่งเหยียนและหลิ่วอวิ๋นเยียนเข้าไปในห้องรับรองส่วนตัวสุดหรูห้องหนึ่ง แล้วบอกให้พนักงานเสิร์ฟจัดอาหารขึ้นชื่อมาให้พวกเขา

อดีตชาตินั้น ภาพเหตุการณ์เช่นนี้ธรรมดายิ่งนัก ถงเมิ่งเหยียนและหลิ่วอวิ๋นเยียนมักจะอยู่เคียงข้างซ้ายขวาของเขา เขาโอบซ้ายกอดขวา สุขสำราญใจยิ่งนัก

พันปีให้หลัง ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนแปรเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง สิ่งที่กาลเวลากัดกร่อนมิใช่เพียงแค่รูปโฉม หากแต่เป็นวิถีของโชคชะตาเองที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างเงียบงัน

วันนี้ทั้งสองคนอยู่เคียงข้างกายเขาพร้อมกัน กลับทำให้เขาเกิดความอบอุ่นใจที่ห่างหายไปนานอย่างเลือนราง ราวกับว่ากาลเวลามิได้จากไปไกลจริง ๆ เพียงแค่แอบเลี้ยวผ่านทางแยกบางสายที่จำต้องผ่านไปเท่านั้น