กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 284 หลินชิงเสวี่ยหวั่นไหวด้วยใจจริง
เสี่ยวเหลียนจื่อหันกลับมา บนใบหน้าเจือรอยยิ้มหยอกล้อ เอ่ยแซวว่า “คุณหนูหลินตอนนี้รู้สึกอย่างไรบ้าง ดีขึ้นมากแล้วใช่ไหม”
หลินชิงเสวี่ยได้ยินเช่นนั้นก็ยิ่งขัดเขิน น้ำเสียงแผ่วเบาราวกับยุงรัวปีก “ขอบคุณ... ขอบคุณพี่สาวเสี่ยวเหลียน แล้วก็ขอบคุณ... คุณชายเฉินสำหรับบุญคุณช่วยชีวิต”
นางช้อนสายตาเหลือบมองเฉินจิ่งเหยียนอย่างรวดเร็วแวบหนึ่ง เมื่อเห็นสีหน้าของเขาเรียบสงบ จึงค่อยโล่งอกขึ้นมาบ้าง ทว่าพอคิดถึงเรื่องราวเมื่อครู่ ในใจก็พลันกระเพื่อมไหวเป็นระลอกคลื่น ยากจะสงบลงได้
เฉินจิ่งเหยียนปรับลมหายใจอยู่ชั่วครู่ รู้สึกว่าเรี่ยวแรงฟื้นฟูกลับมาบ้างแล้ว
เสี่ยวเหลียนจื่อที่อยู่ด้านข้างเอ่ยแซว “พี่จิ่งเหยียน ควรจะลงมาจากตัวคุณหนูหลินได้แล้วหรือยัง ทำไมล่ะ เรื่องก็เสร็จสิ้นแล้ว ยังอาลัยอาวรณ์อยู่อีกหรือ”