กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 258 เมื่อคนเราคุกเข่าจนชิน ไม่เพียงแต่หัวเข่าจะอ่อนแอ กระทั่งกระดูกสันหลังก็ยังคดงอ
เฉินจิ่งเหยียนได้ยินเช่นนั้น พลันแหงนหน้าหัวเราะร่า เสียงหัวเราะเปี่ยมไปด้วยการเย้ยหยันและความเย็นชาไร้ที่สิ้นสุด “ขอความเมตตา คุณชายเยี่ย นายเคยได้ยินไหมว่าในโลกนี้มีใครสามารถทำให้ฉันเฉินจิ่งเหยียนคุกเข่าได้ อย่าว่าแต่หลวนอวี๋ตัวกระจ้อยร่อยเลย ต่อให้เป็นตำหนักคุกโลหิตที่อยู่เบื้องหลังเขา หากบังอาจมารังแกถึงหัวฉัน ฉันก็ทำให้มันสลายเป็นเถ้าควันได้ในชั่วพริบตา”
น้ำเสียงของเขาไม่ดัง ทว่ากลับแฝงด้วยความน่าเกรงขามที่ไม่เปิดช่องให้โต้แย้ง ราวกับกำลังบอกเล่าความจริงที่ถูกกำหนดไว้แล้ว