Chapter 0251

ตอนที่ 251 ตบะพันปีสลายในพริบตา

ทว่า นักพรตชราอาภรณ์ครามกลับไม่สนใจคำตักเตือนด้วยความหวังดีของเฉินจิ่งเหยียน ตรงกันข้ามเขากลับรู้สึกว่าตนเองถูกหยามเกียรติอย่างใหญ่หลวง

เขาถือดีเกินไป มั่นใจในตัวเองมากเกินไป

นักพรตชราอาภรณ์ครามไม่เห็นคำเตือนของเฉินจิ่งเหยียนอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย ประกายโลหิตในดวงตาของเขาพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง พัดขนหางม้ากวัดแกว่งดุจอานุภาพฟันมังกร ทว่าในชั่วพริบตาที่สัมผัสถูกปราณเหมันต์กลับชะงักค้างกลางอากาศกะทันหัน

ปราณเหมันต์กลับพันเข้ากับเส้นขนหางม้าราวกับสิ่งมีชีวิต เกาะกุมกลายเป็นน้ำแข็งไปทีละชุ่น แสงสีเลือดพลันถูกผนึกไว้ภายในผลึกน้ำแข็งเหน็บหนาว

รูม่านตาของนักพรตเฒ่าผู้นี้หดเกร็ง พัดขนหางม้าหนักอึ้ง กระดูกข้อมือถึงกับส่งเสียงลั่นเปรี๊ยะแผ่วเบา ปราณเหมันต์นั้นมิใช่เพียงจับตัวเป็นน้ำแข็ง แต่ยังแล่นพล่านดุจเข็มอยู่ลึกเข้าไปในผลึกน้ำแข็ง