กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 235 เรื่องของฉัน ฉันจัดการเอง
สายตาของนางร้อนแรงและตรงไปตรงมา ราวกับต้องการมองทะลุการปลอมแปลงทั้งหมดของเฉินจิ่งเหยียนเพื่อพุ่งตรงสู่ก้นบึ้งของหัวใจเขา
เฉินจิ่งเหยียนสบสายตานาง ในดวงตาอันกระจ่างใสนั้นสะท้อนใบหน้าที่ซับซ้อนและเจ็บปวดของตัวเขาเอง
เขาอยากบอกนางเหลือเกินว่าความรู้สึกนั้นไม่เคยจางหายไปไหน เพียงแต่ถูกหิมะและน้ำแข็งหนาทึบปกคลุมไว้ ถูกอดีตที่เปรอะเปื้อนเลือดผูกมัดเอาไว้
ทว่าเขาทำไม่ได้
หากเขาเอ่ยปาก นั่นก็เท่ากับผลักหลิงรั่วเสวี่ยลงสู่ห้วงอเวจีอีกแห่ง
ความแค้นสังหารบิดา สี่คำนี้เปรียบดั่งกระบี่ที่แขวนอยู่เหนือศีรษะ คอยเตือนสติเขาอยู่ตลอดเวลาว่าระหว่างเขากับหลิงรั่วเสวี่ยขวางกั้นด้วยความแค้นโลหิตลึกล้ำที่ไม่อาจก้าวข้ามได้