กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 227 วาสนาผูกพันชั่วชีวิต
ฝ่ามือของเขาร้อนผ่าว ลูบไล้ไปตามแนวเอวของนาง ทุกที่ที่สัมผัสผ่าน ผิวพรรณพลันสั่นสะท้านเป็นระลอกเล็ก ๆ
นางแหงนลำคอขึ้น ในลำคอเปล่งเสียงครวญครางสั่นระริก ราวกิ่งไม้วสันต์ที่ถูกสายลมพัดหักสะบั้น
......
ภายนอกหน้าต่างแสงยามพลบค่ำเริ่มหนาทึบ เงาไม้บนผนังส่ายไหวแผ่วเบา ราวกับกลั้นหายใจให้แก่โลกอันคับแคบแห่งนี้
ถงเมิ่งเหยียนซบแนบอยู่ในอ้อมอกของเฉินจิ่งเหยียน ปลายนิ้วลูบไล้กล้ามอกอันหนาแน่นของเขาอย่างแผ่วเบา “เฉินจิ่งเหยียน ท้องฉันหิวแล้ว”
“ที่นี่นายมีวัตถุดิบอะไรบ้าง”
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน นายไปดูเองสิ”
ขณะพูด ถงเมิ่งเหยียนก็เผยสีหน้าเหนื่อยล้าออกมา
เฉินจิ่งเหยียนยิ้มพลางเอ่ยถาม “เหนื่อยมากไหม”