กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 224 ตระกูลฉู่ไม่ได้ต้องการพ่อค้าที่ต่อสู้โดยลำพัง
ฉู่ซิงหร่านเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง “อะไรกัน พี่ชายเป็นฝ่ายเริ่มเองเหรอ ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าพวกคุณกำลังคิดอะไรอยู่ เป็นหมามันน่าภาคภูมิใจตรงไหน เกียรติยศไม่เคยอยู่ในท่วงท่าของการคุกเข่า แต่อยู่ที่การยืดอกหลังตรงเป็นคนต่างหาก เข่าของลูกผู้ชายมีค่าดั่งทองคำ พี่ฉันป่วยทางจิตหรือไง”
ติงเว่ยอวี่หัวเราะเจื่อน ส่ายหน้าแล้วพูดขึ้น “ซิงหราน ลูกไม่ประสีประสาเกินไปแล้ว ลูกไม่รู้หรอกว่าโลกใบนี้มันบ้าคลั่งแค่ไหน และลูกยิ่งไม่รู้ว่าการมีชีวิตรอดของตระกูลเร้นโลกอย่างพวกเรามันยากลำบากเพียงใด”