กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 192 รอฉันคลอดลูกชาย สัญญาของพวกเราก็สิ้นสุดลงพอดี
หลิวซวี่รวมตราบัวไว้ที่ปลายนิ้วเบา ๆ รัศมีสีเหมันต์แผ่กระจายเป็นระลอกคลื่นไร้เสียงรอบหนึ่ง ยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม “ยัยแพศยาน้อย เธอรอไปเถอะ”
“ยัยตัวแสบ ใครกลัวใครกัน”
ขณะพูด ตราบัวที่ปลายนิ้วของซวงเย่ฮวาก็สว่างวาบขึ้นอย่างฉับพลัน แท่นบัวผลึกเหมันต์ลอยขึ้นสู่เวหาเสียงดังตู้ม คมน้ำค้างแข็งนับหมื่นควบแน่นจากสุญตากลายเป็นค่ายกลกระบี่ ชี้ตรงไปยังทิศทางของทวีปเทวสถาน
แขนเสื้อของหลิวซวี่สะบัดพลิ้ว ภาพไท่เก๊กลอยออกมาจากกลางฝ่ามือ ดวงตาปลาหยินหยางแปรเปลี่ยนเป็นดวงจันทร์กระจ่างสองดวง ยามประกายแสงบริสุทธิ์โปรยปรายลงมา กลับชักนำและหลอมรวมไอเย็นยะเยือกของทวีปเป่ยหมางไว้ทั้งหมด
พละกำลังสองสายที่มาจากต้นกำเนิดเดียวกันปะทะข้ามแดน มิติก่อเกิดระลอกคลื่นสีหลิวหลี