Chapter 0168

ตอนที่ 168 ซูหว่านรุกคืบทุกฝีก้าว

ร้านอาหารส่วนตัวแห่งนี้ซ่อนตัวอยู่ลึกเข้าไปในตรอกเก่าแก่ที่เงียบสงบ กระเบื้องสีน้ำเงินกำแพงสีขาว หน้าประตูแขวนโคมไฟย้อนยุคสองดวง เปล่งรัศมีแสงอันอบอุ่นและนุ่มนวล

ต่างจากความหรูหราอึกทึกของห้องจัดเลี้ยงในโรงแรม ที่นี่ดูเงียบสงบงดงามเป็นพิเศษ ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นไม้จันทน์จาง ๆ และกลิ่นหอมชวนน้ำลายสอของอาหาร

ซุนหยาจือนำทั้งสองขึ้นไปยังห้องส่วนตัวริมหน้าต่างบนชั้นสอง นอกหน้าต่างเป็นลานบ่อน้ำฟ้าขนาดเล็ก ปลูกไผ่เขียวไว้สองสามต้น แสงจันทร์สาดส่องผ่านช่องว่างระหว่างใบไผ่ ทอดประกายพร่างพรายเป็นลวดลาย

“คุณซู คุณชายเฉิน เชิญนั่ง” ซุนหยาจือดึงเก้าอี้ออกอย่างนอบน้อม รอจนทั้งสองคนนั่งลงแล้ว จึงล่าถอยออกไปอย่างรู้ความ ทั้งยังดึงประตูปิดลงอย่างแผ่วเบา