Chapter 0158

ตอนที่ 158 พลั้งปากพูดออกไป

ชิงหูประกบนิ้วดั่งดาบ วาดรอยยันต์ชาดกลางอากาศสายหนึ่ง รอยยันต์นั้นพลันจมหายเข้าสู่ระหว่างคิ้วของหลิ่วอวิ๋นเยียน

วิญญาณโอสถพลันควบแน่น ลวดลายแสงเกล็ดทองสว่างจ้าขึ้นมาฉับพลัน ดุจเพลิงที่มีชีวิตพลุ่งพล่าน พุ่งตรงทะลวงสู่เท้าทั้งสองข้าง เสียงดังกริ๊กเบา ๆ ดังขึ้น ไม่ใช่กระดูกแตก ทว่าคือปมตายที่เรื้อรังมาหลายปีค่อย ๆ สลายไปทีละชุ่น

ข้อเท้าของนางสั่นสะท้าน กลับยกขึ้นห่างจากหยกเย็นสามชุ่นได้เอง ลอยนิ่งอยู่ประดุจนกกระเรียนแรกเกิด

หลิวหลีทาบตราประทับยันต์ชาดอันหนึ่งลงที่ระหว่างคิ้วของนาง ร้อนลวกดั่งถูกนาบ ทว่ากลับไร้ความเจ็บปวด เห็นเพียงลายเส้นสีชาดสามสายแผ่ขยายออกจากใต้รอยประทับ ปรากฏเป็นนิมิต “เพลิงโอสถทะลวงเร้นลับ”