Chapter 0139

ตอนที่ 139 กองทัพทิพยสถานที่แท้จริง

เฉินจิ่งเหยียนไม่ยึดติดกับการพิทักษ์ใครหรือกอบกู้ใครอีกต่อไป แต่ต้องการกุมโชคชะตาไว้ในฝ่ามือตน ให้กรรมผันกลับ ให้โชคชะตาก้มศีรษะยอมสวามิภักดิ์

“หัวหน้า...” จิ้งจอกพักตร์หยกสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่เปลี่ยนไปอย่างละเอียดอ่อนของเขา แววตาสุนัขจิ้งจอกคู่นั้นวาบผ่านด้วยความไม่สบายใจ จึงดึงแขนเสื้อของเขาไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว

เฉินจิ่งเหยียนได้สติกลับมา มองดูหญิงสาวในอ้อมอก แววตากลับคืนสู่ความล้ำลึกสงบเงียบตามปกติ ทว่าในส่วนลึกของดวงตานั้น คล้ายมีดวงดาวเกิดดับและกรรมหมุนเวียน

เขาตบหลังมือนางเบา ๆ แล้วพูดว่า “ความในใจของเธอ ฉันเข้าใจ แต่เส้นทางบางสายถูกกำหนดให้ต้องเดินเพียงลำพัง หนี้บางอย่างก็ต้องไปชดใช้ด้วยตัวเอง”