เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 137 บำเพ็ญในโรงแรมยอดเมฆา
ปลายนิ้วของจิ้งจอกพักตร์หยกจิกเกร็งเข้าที่หัวไหล่ของเขาทันที นางแหงนลำคอรับเสียงกระซิบนี้ กระดูกไหปลาร้ากระเพื่อมไหวรุนแรงตามจังหวะหอบหายใจ
ดอกไม้ไฟนอกหน้าต่างกำลังระเบิดประกายฝนแสงสีฟ้าอมเงินกลุ่มสุดท้าย ร่วงหล่นกระทบขอบหน้าต่าง สะท้อนหน้าผากชุ่มเหงื่อของนางจนเปล่งประกายดั่งไข่มุก
เมื่อฝ่ามือของเขาทาบทับลงบนท้ายทอยของนางอีกครั้ง จู่ ๆ นางก็โก่งตัวขึ้นกัดเข้าง่ามนิ้วโป้งของเขา ปลายฟันจมลงบนผิวหนังแต่ไม่ถึงกับแตก เสียงครางสะอื้นปนเสียงหัวเราะ “คนโกหก... คราวก่อนก็บอกว่าจะให้ฉันเริ่มก่อนเหมือนกัน...”
น้ำเสียงถูกจุมพิตที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าบดขยี้จนแหลกสลาย ผ้าปูที่นอนกำมะหยี่ยับย่นใต้เรียวนิ้วกลายเป็นรูปครรลองดวงดาว ขณะที่หอนาฬิกายอดเมฆาในระยะไกลตีบอกเวลาสิบเอ็ดครั้งพอดี เสียงเข็มวินาทีเดินติ๊ก ๆ สั่นพ้องเป็นจังหวะเดียวกับเสียงหัวใจเต้น