Chapter 0128

ตอนที่ 128 ถงเมิ่งเหยียนกินโอสถโลหิตมังกร

รูปร่างของถงเมิ่งเหยียนคนนี้ช่างเย้ายวนใจเหลือเกิน ทรวดทรงองค์เอวโค้งเว้าได้รูป ผิวกายขาวผ่องประหนึ่งหิมะ ยอดอกคู่งามอันน่าภาคภูมิใจเผยให้เห็นวับ ๆ แวม ๆ แสงผิวพรรณส่องประกายจนทั่วทั้งห้องสว่างไสว

เฉินจิ่งเหยียนมองจนตาค้างไปชั่วขณะ ลืมเตือนถงเมิ่งเหยียนไปเสียสนิท

ตอนที่ถงเมิ่งเหยียนเอื้อมมือไปด้านหลัง เตรียมจะปลดตะขอเสื้อชั้นในออก จู่ ๆ ก็ได้ยินเฉินจิ่งเหยียนกระแอมเบา ๆ ขึ้นมาคำหนึ่ง “ไม่ต้องถอดต่อแล้ว”

เฉินจิ่งเหยียนสงบมโนจิต ปลายนิ้วควบแน่นปราณแท้ขึ้นมาสายหนึ่ง ก่อนจะแตะลงบนจุดเฟิงฝู่ตรงท้ายทอยของนาง ไออุ่นสายหนึ่งพลันแล่นลงไปตามเส้นลมปราณตูอย่างช้า ๆ

“เอาละ ตอนนี้กินสมุนไพรโอสถได้แล้ว”

ถงเมิ่งเหยียนหยิบสมุนไพรโอสถออกมาแล้วกลืนลงไปในปาก