กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 118 ความสับสนของตระกูลฉู่แห่งนครตี้จิง
“มือของคุณ... อบอุ่นแบบนี้เสมอเลย” น้ำเสียงของหลิ่วอวิ๋นเยียนแหบพร่าเล็กน้อย ทั้งยังแฝงความพึ่งพาอาศัยที่ยากจะสังเกตเห็นไว้จาง ๆ
เธอยังคงหลับตาอยู่ ขนตายาวคู่นั้นสั่นระริกเบา ๆ ท่ามกลางไอน้ำที่ลอยตลบอบอวล
ในช่วงแรกนั้น ความแข็งเกร็งและเย็นเยียบของร่างกายหลิ่วอวิ๋นเยียน ดูเหมือนจะค่อย ๆ สลายตัวลงทีละน้อย ๆ ภายใต้การดูแลปรนนิบัติของเขา บางที ภายในร่างที่ดูบอบบางนี้ อาจซุกซ่อนความทุกข์ทรมานที่ไม่อาจบอกเล่าแก่ใครเอาไว้มากมาย
เมื่ออาบน้ำเสร็จแล้ว เฉินจิ่งเหยียนก็ใช้ผ้าเช็ดตัวอันนุ่มฟูห่อตัวหลิ่วอวิ๋นเยียนเอาไว้อย่างดี แล้วอุ้มกลับไปที่เตียงในห้องนอนด้วยความระมัดระวัง
หลิ่วอวิ๋นเยียนง่วงเหงาหาวนอนขึ้นมาบ้างแล้ว พวงแก้มสองข้างเปล่งปลั่งด้วยสีแดงระเรื่ออย่างมีสุขภาพดี