กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 92 นี่ล้วนเกิดจากการที่เธอกลืนน้ำลายของฉันเข้าไป
ขนตาของถงเมิ่งเหยียนสั่นไหวเบา ๆ ริมฝีปากค่อย ๆ กลับมาแดงระเรื่อ ก่อนที่ประกายตาสีฟ้าครามล้ำลึกจะเลือนหายไป นางก็พึมพำเป็นครั้งสุดท้าย “ที่แท้... นี่ถึงจะเป็นตัวฉันที่แท้จริง นายดูออกตั้งแต่แรกแล้วถึงการตื่นขึ้นของกายาศักดิ์สิทธิ์จันทราทมิฬของฉัน ถึงได้มาที่นี่เพื่อช่วยฉันสะกดข่มเอาไว้ใช่ไหม”
เฉินจิ่งเหยียนเช็ดเหงื่อเย็นที่ขมับ ปลายนิ้วปัดผ่านไอเย็นที่ยังหลงเหลือตรงหว่างคิ้วของนางเบา ๆ “ใช่ ทั้งหมดนี้ล้วนเกิดเพราะฉัน ดังนั้นฉันจะไม่ยอมให้เธอเป็นอะไรไป แต่ปราณแท้หยินทมิฬในร่างของเธอแม้จะกลับคืนสู่เส้นลมปราณหลักแล้ว ทว่าก็ยังมิได้กำราบให้ศิโรราบได้อย่างแท้จริงไม่ใช่หรือ”
“เกิดเพราะนายงั้นเหรอ นายหมายความว่ายังไง”
แววตาของถงเมิ่งเหยียนไหววูบ น้ำเสียงสั่นเทาเล็กน้อย นางไม่เข้าใจว่าเฉินจิ่งเหยียนกำลังพูดเรื่องอะไร