Chapter 0062

ตอนที่ 62 เธอยังคงเย็นชาสูงส่งเช่นเคย

เฉินจิ่งเหยียนยังนึกว่าหลิ่วอวิ๋นเยียนหลับไปแล้ว ไม่คิดเลยว่านางจะรอเขาอยู่ตลอด

เฉินจิ่งเหยียนเดินมาถึงหน้าเตียงของหลิ่วอวิ๋นเยียน เพิ่งจะอ้าปาก หลิ่วอวิ๋นเยียนก็ชิงเอ่ยขึ้นก่อนว่า “นอนสิ นายยังรออะไรกัน”

เฉินจิ่งเหยียนไม่มีชุดนอน คงไม่ถึงกับต้องสวมเสื้อผ้าทั้งชุดนอนหรอกใช่ไหม

เขามองหลิ่วอวิ๋นเยียนที่นอนอยู่บนเตียง ผ้าห่มคลุมลงไปต่ำกว่าลำคอของนาง ลำคออันขาวผ่องดุจหิมะนั้นเปิดเปลือยอยู่ด้านนอก นางเองก็เหมือนจะไม่ได้สวมชุดนอนเช่นกัน

หลิ่วอวิ๋นเยียนขยับตัวไปด้านหนึ่ง ตั้งใจเว้นที่ว่างให้เฉินจิ่งเหยียน เฉินจิ่งเหยียนลังเลอยู่ชั่วเค่อ ในที่สุดก็ถอดเสื้อตัวนอกออกแล้วล้มตัวลงนอน

บนเตียงนอนอันกว้างขวาง ทั้งสองคนนอนอยู่คนละฝั่ง ตรงกลางเว้นระยะห่างไว้หนึ่งช่วงแขน