เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 52 หลอมปรุงสมุนไพรโอสถให้เถาเวย
เยี่ยหลิงชวนไม่ได้เร่งเร้า เพียงแค่มองเขาอย่างสงบนิ่ง สายตาสงบนิ่งดั่งสายน้ำ ทว่ากลับคล้ายสามารถมองทะลุจิตใจคนได้
เนิ่นนานผ่านไป เหออวี่เซิงคล้ายตัดสินใจบางอย่างได้ จึงกดเสียงต่ำเอ่ยว่า “คุณชายเยี่ย บอกตามตรง หอพิพากษาสวรรค์กับนิกายหลิงเซียวแม้จะสังกัดสำนักบำเพ็ญมหาอำนาจเหมือนกัน แต่ทั้งสองฝ่ายล้วนอยู่เหนือทางโลก ตระกูลเหอพูดอะไรไม่ได้จริง ๆ เพียงแต่ตระกูลเย่มีความจริงใจ ตระกูลเหอย่อมสามารถลองพยายามดูได้ เพียงแต่คนที่ตระกูลเหอสามารถติดต่อได้ มีเพียงบุคคลระดับล่างของนิกายฝ่ายนอกแห่งหอพิพากษาสวรรค์เท่านั้น จะสามารถส่งคำพูดไปถึงบุคคลระดับสูงของหอพิทักษ์สวรรค์ได้หรือไม่ ฉันก็ไม่อาจล่วงรู้”
คำพูดนี้จริงครึ่งเท็จครึ่ง ทั้งชี้ให้เห็นถึงความยากลำบากอยู่บ้าง ทั้งยังไม่ได้ปิดตายหนทางเสียทีเดียว เขาไม่กล้าล่วงเกินตระกูลเย่