Chapter 0030

ตอนที่ 30 เขายังคงเป็นเด็กหนุ่มคนเดิมที่ใช้ฝ่ามือเดียวถอยหมื่นศัตรูในวันวาน

เฉินจิ่งเหยียนหรี่ตายิ้มบาง กร๊าก เสียงกัดเมล็ดแตงโมดังขึ้น พลางพึมพำ “แบบนี้ค่อยเข้าท่าหน่อย ไม่เลว ลุยต่อเลย คำเดียวสั้น ๆ ‘ลุย’”

เปลือกเมล็ดแตงโมร่วงกราวจากซอกนิ้วของเขา ปลิวกระจายไปตามสายลมในคลื่นพลังที่เกิดจากการต่อสู้

พวกหลิงเซียนเอ๋อร์ตกใจจนตัวสั่นเทา ในใจก่นด่าเฉินจิ่งเหยียนว่าเจ้าคนเลวคนนี้ช่างหาเรื่องวุ่นวายเก่งจริง ๆ แต่นางก็ไม่กล้าก้าวขึ้นไปห้ามปราม ทำได้เพียงเบิกตากว้างมองดูคนทั้งสองสู้กันดุเดือดยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ

ทว่าเฉินจิ่งเหยียนยิ่งดูกลับยิ่งคึกคัก กัดเมล็ดแตงโมดังเปรี๊ยะ ๆ ราวกับว่าการต่อสู้อันดุเดือดนี้เป็นเพียงละครฉากหนึ่งในอุ้งมือเขาเท่านั้น

“ปัง!”