Chapter 0007

ตอนที่ 7 ออกถนนตรวจโรคหาเงิน

ยามค่ำคืนเงียบสงัด แสงจันทร์นอกหน้าต่างสาดส่อง เฉินจิ่งเหยียนลืมตามองแสงรำไรที่ลอดผ่านช่องว่างของม่าน ข้างหูมีเสียงหายใจสม่ำเสมอของหลิ่วอวิ๋นเยียน

คืนนี้เฉินจิ่งเหยียนกึ่งหลับกึ่งตื่น ความทรงจำในอดีตวนเวียนอยู่ในหัวไม่อาจสลัดหลุด

ในความทรงจำของเขา คนตระกูลเฉินดีต่อเขามาก บิดาบุญธรรมมารดาบุญธรรม รวมถึงพี่สาวทั้งสองคนของเขาก็ดีต่อเขามากเช่นกัน ทว่าเหตุใดพวกเขาจึงต้องมองเขาเป็นเครื่องมือแสวงหาผลประโยชน์ด้วย

ตอนที่เขากลับไปตระกูลเฉิน ไม่ให้เงินเขาสักแดงเดียว เสื้อผ้าชุดใหม่ก็เป็นเพียงสินค้าตลาดแผงลอย

ตระกูลอู๋ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ในสายตาคนตระกูลอู๋ เขาเป็นเพียงดาวหายนะ มีแต่จะนำเคราะห์ร้ายโดยไร้เหตุมาสู่ตระกูลอู๋