กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 3 เฉินจิ่งเหยียนสั่งสอนอู๋จื่ออี้
เฉินจิ่งเหยียนพูดไม่ออกไปเลย เจ้าสารเลวนี่ทำไมถึงไม่รู้จักเอาชีวิตรอดขนาดนี้ หรือว่าเขาคิดว่าบนโลกใบนี้จะไม่มีคนที่เขากลัวแล้วอย่างนั้นหรือ
คุณชายเสเพลคนหนึ่งถูกตระกูลอู๋ตามใจจนเป็นแบบนี้ ช่างเป็นความน่าเวทนาจริง ๆ
ในเมื่อเขารนหาที่ตายเอง เช่นนั้นก็ไม่เกรงใจแล้ว
เมื่อคิดได้เช่นนี้ มุมปากของเฉินจิ่งเหยียนก็ยกขึ้นเล็กน้อย สายตาพลันเย็นเยียบ วินาทีต่อมาก็ลงมืออย่างฉับพลัน ฝ่ามือตบอันเฉียบขาดและแม่นยำฟาดลงบนใบหน้าของอู๋จื่ออี้
“เพียะ” เสียงดังกังวานใสสะท้อนก้องอยู่ในห้องรับแขกของคฤหาสน์
ร่างของอู๋จื่ออี้ถูกตบลอยกระเด็นออกไป แล้วตกลงกระแทกพื้น “ตุ้บ”
“พรวด” เลือดสด ๆ หนึ่งคำพวยพุ่งออกจากปากของอู๋จื่ออี้ อีกทั้งฟันสองซี่ยังถูกตีจนหลุด กระเด็นออกมาพร้อมกับธารโลหิต