ตอนที่ 48 สู้กันเลย สู้กันเลย

เขาไม่กลัวที่จะทำให้พวกนี้ขุ่นเคืองเลย

เพราะในกลุ่มคนพวกนี้ไม่มีแม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสองสักคน

หากอนาคตไม่มีโอกาสครั้งใหญ่

พวกนี้ไม่มีทางตามฝีเท้าของเขาได้ตลอดกาล

หลังจากได้ยินคำยั่วยุของอีกฝ่าย นักเรียนจากเมืองซานไห่ต่างกำหมัดแน่น

ส่วนหลิ่วชิงหมิงถึงกับเอ่ยสวนกลับไปตรง ๆ “พวกเราไม่เหมือนบางคน ที่อยู่ในอาณาเขตปกครองของตัวเองไม่ไหว แล้วก็วิ่งไปแย่งทรัพยากรที่อื่น”

สวี่หนิงมองหลิ่วชิงหมิงที่เอ่ยปากด้วยสีหน้าเล่นสนุก “หวังว่าถึงตอนนั้น หมัดของแกจะแข็งพอ ๆ กับปากนะ”

หลิ่วชิงหมิงแค่นหัวเราะ “งั้นถึงตอนนั้นก็ขอคำชี้แนะด้วย”