กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“แค่ก ๆ อาจารย์ ที่นี่มีเครื่องวัดโลหิตปราณไหม?”
เมื่อเห็นอาจารย์ประจำชั้นไม่เชื่อตน เย่ฮ่าวจึงตัดสินใจเพิ่มความมั่นใจให้อีกฝ่ายสักหน่อย เขาจึงลุกขึ้นเอง
เขามองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าลึกลับยากจะหยั่งถึง ก่อนบอกสิ่งที่ต้องการ
“รอเดี๋ยว”
เมื่อได้ยินว่าเย่ฮ่าวต้องการเครื่องวัดโลหิตปราณ อาจารย์ประจำชั้นก็ตระหนักถึงบางอย่างขึ้นมาชั่วพริบตา
ดวงตาของเขาเป็นประกายขึ้นในชั่วพริบตา
จากนั้นเขาก็รีบลุกจากเก้าอี้โดยไม่รอช้า แล้วเดินไปที่ตู้ด้านข้าง
ไม่นานก็หยิบเครื่องวัดโลหิตปราณขนาดเท่าฝ่ามือออกมาเครื่องหนึ่ง
“มีระดับสองไหม?”