กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“พี่น้องคนนี้ทำไมไม่พูดอะไรเลย?”
เย่ฮ่าวมองเด็กหนุ่มข้างกายผู้เฒ่าไป๋อย่างอยากรู้อยากเห็น เต็มไปด้วยความสงสัย
โจวหลานชี้ไปที่ปากของตัวเอง แล้วส่ายหน้า
“เขาบำเพ็ญฌานปิดวาจา พอเอ่ยปากก็แตกสมาธิทันที”
ผู้เฒ่าไป๋อธิบายพลางหัวเราะ
โจวหลานเหลือบมองผู้เฒ่าไป๋ อยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา
เขาก็อยากเอ่ยปาก แต่ถูกตาแก่นั่นลงอาคมไว้
พอเขากลายเป็นมนุษย์สวรรค์เมื่อไร ก็ต้องลงอาคมใส่ตาแก่บ้างให้ได้
อีกทั้งตาแก่ที่บ้านตัวเอง ก็ขายเขาไปแล้ว
สามปีมานี้ ไม่สนใจไม่ไต่ถามเลย