ตอนที่ 302 พบตนในห้วงฝัน แก่นร้าวบังเกิดใจ

ตอนที่ 302 พบตนในห้วงฝัน แก่นร้าวบังเกิดใจ

ลู่ชิงเหอปิดด่านแล้ว

มิใช่เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บ และมิได้ถูกผู้ใดบีบคั้น

เป็นเพราะนางอยากหยุดพักลงเอง เพื่อพักผ่อนอย่างเงียบสงบสักช่วงหนึ่ง

นับตั้งแต่ก้าวแรกของการหลอมปราณ นางแทบไม่เคยมีโอกาสได้สงบจิตใจเพื่อบำเพ็ญเพียรยาวนานเช่นนี้มาก่อน

ในช่วงปีแรก ๆ นั้นขาดแคลนทรัพยากร ก้าวเดินยากลำบากยิ่ง

ภายหลังเรื่องทางโลกก็ประดังประเดเข้ามาไม่ขาดสาย ทั้งเรื่องสำนัก แดนเร้นลับ ตามหาญาติ ความวุ่นวายของเส้นทางเซียนเก่า เถาวัลย์มารกลืนดวงจิต……

ทุกคราที่นั่งสมาธิเดินลมปราณ เบื้องหลังมักมีมรสุมระลอกถัดไปรอคอยอยู่เสมอ

การบำเพ็ญของนางเนิ่นนานมานี้ ล้วนถูกเรื่องราวทางโลกผลักดันให้ก้าวไปข้างหน้า

ทว่าบัดนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว