เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 299 ไม่ถามหนทางเบื้องหน้า เพียงกลับไปซ่อมชายคา
วันที่สามหลังเส้นทางเก่าช่วงที่เก้าขาดสะบั้นลง
โลกบำเพ็ญเซียนมิได้พังทลาย โดมฟ้ามิได้ปริแตก และมิได้มีผู้บำเพ็ญทั่วหล้าสูญสิ้นหนทางเบื้องหน้าอย่างกะทันหัน
ก่อนหน้านี้ผู้คนมากมายต่างกระวนกระวายใจในอก นึกว่าการตัดขาดเส้นทางเซียนเก่าที่ค้ำจุนมายาวนานนับช่วงเวลาไม่ถ้วน จะต้องก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่สะเทือนฟ้าสะท้านดิน
ทว่าจนแล้วจนรอด กลับไม่มีภัยพิบัติใด ๆ บังเกิดขึ้นเลย
ดวงตะวันยามเช้ายังคงลอยเด่นขึ้นตามปกติ ผู้บำเพ็ญยังคงปิดด่านเพียรบำเพ็ญเช่นเดิม สัตว์อสูรในพงไพรยังคงแย่งชิงอาณาเขตดังเก่า
เฮยโต้ว ก็ยังคงเฝ้าถวิลหาเนื้อย่างเหมือนเคย
“ตัวนี้เป็นของข้า”
อุ้งเท้าเล็กทั้งสองข้างของมันกดไก่ย่างตัวอ้วนมันเยิ้มทั้งตัวไว้แน่นหนา
ด้านข้างมีสัตว์พิทักษ์เขตแดนห้าลายตัวหนึ่งก้มศีรษะลง สายตาจับจ้องตรงแน่วไปยังเนื้อไก่