ตอนที่ 296 คืนสู่ชีพจรขับรากมาร

ตอนที่ 296 คืนสู่ชีพจรขับรากมาร

ชั่วพริบตาที่ปลายเถาวัลย์นอกพิภพสอดแทรกเข้ามา

ทั่วทั้งเส้นทางเซียนเก่าช่วงที่เก้าพลันหนาวเหน็บขึ้นมาอย่างกะทันหัน

มิใช่เรื่องของฤดูกาลร้อนหนาว หากแต่เป็นความดับสูญระดับพลังชีวิต

หญ้าวิญญาณประปรายไม่กี่ต้นใกล้ประตูเถาวัลย์ เหี่ยวเฉาไหม้เกรียมในชั่วพริบตา

กระทั่งกิ่งไม้คืนสัจท่อนนั้นในแขนเสื้อของลู่ชิงเหอ ใบไม้ยังม้วนงอเข้าด้านในอย่างรุนแรง

เส้นชีพจรพฤกษาภายในร่างของนางเกร็งแน่นอย่างรุนแรง

นี่มิใช่เจตจำนงแห่งความตายธรรมดาสามัญ และมิใช่ความโสมมแปดเปื้อนที่คุ้นเคยในวันวาน

นี่คือ “ชีวิต” อีกรูปแบบหนึ่ง

มิได้ขึ้นต่อใต้หล้าผืนนี้ ป่าเถื่อนโอหัง หมายจะกลืนกินสรรพสิ่งในใต้หล้าให้กลายเป็นเฉกเช่นเดียวกับมันทั้งหมด