ตอนที่ 287 ทองม่วงสิ้นสายฟ้า หนึ่งแก่นซ่อนห้าธาตุ

ตอนที่ 287 ทองม่วงสิ้นสายฟ้า หนึ่งแก่นซ่อนห้าธาตุ

อัสนีสายที่ห้า เงียบสงบยิ่งกว่าสี่สายแรกที่รวมกันเสียอีก

ไร้เสียงฟ้าร้องสะเทือนแก้วหู ในม่านเมฆ มีเพียงประกายแสงสีทองม่วงสายหนึ่ง กดต่ำลงมาช้า ๆ

ยิ่งเชื่องช้า แรงกดดันที่แฝงมาก็ยิ่งหนักอึ้ง

ผู้บำเพ็ญระดับสร้างฐานนอกภูผาจำนวนไม่น้อยถอยร่นไปด้านหลังโดยไม่รู้ตัว แม้แต่ผู้บำเพ็ญแก่นทองคำ ก็ยังหน้าซีดเผือด

ซางเหวินเหย่แหงนหน้ามองเมฆอัสนี เอ่ยถามเสียงแผ่ว “เคราะห์สายฟ้าแก่นทองคำ ไฉนจึงน่ากลัวเพียงนี้”

สายตาของซางฉีซานจับจ้องไปที่ร่างของลู่ชิงเหอบนยอดเขา “เส้นทางที่นางเดิน เดิมทีก็มิใช่วิถีการก่อแกนทองตามธรรมดา”

“คำนี้หมายความว่าอย่างไร”

“บำเพ็ญร่วมสายชีพจรทั้งห้า ร่างแบกรับแท่นมรรคไร้ลักษณ์ ทั้งยังกุมถ้ำสวรรค์หมื่นวิญญาณ”

ซางฉีซานเอ่ยช้า ๆ “เคราะห์สวรรค์ไม่ผ่าใส่นางเพิ่มอีกสองสามสาย จะไปผ่าใส่ผู้ใดได้เล่า”