เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 283 แสงทมิฬบดขยี้แก่นปราณขุ่น กระบี่ผงาดหยิบยืมเส้นชีพจรปฐพี
สัตว์พิทักษ์เขตแดนเพิ่งก้าวพ้นปากหุบเขา เทือกเขาหมื่นอสูรก็หลุดจากการควบคุมโดยสิ้นเชิง
ต้นตอหายนะมิได้อยู่ที่หุบเขาร้อยอสูร ทว่าแขวนอยู่เหนือศีรษะบนเส้นทางเก่าที่ชำรุดเสียหายท่อนนั้น
เส้นทางเก่าช่วงที่สี่แต่เดิมก็ซวนเซเจียนพังอยู่แล้ว
รอยแยกห้วงความว่างเปล่ายังคงถ่างกว้างออกไม่หยุดยั้ง ดวงจิตหวนคืน 30,000 สายค่อย ๆ ทรุดต่ำลง
ปราณขุ่นที่หอบพาและเททะลักลงมาพร้อมกัน แปรเปลี่ยนเป็นฝนทมิฬทั่วท้องฟ้า พร่างพรูโปรยปรายสู่แนวเขาทั้งหมด
หมาป่าอสูรตัวแรกที่ถูกฝนปราณขุ่นรดริน สองตาพลันแดงฉานขึ้นมาในชั่วพริบตา
ตัวที่สอง ตัวที่สาม... เพียงชั่วเวลาไม่ถึงครึ่งเค่อ ปราณอสูรส่วนลึกของเทือกเขาก็พุ่งพรวดขึ้นอย่างกึกก้อง
“มาอีกแล้ว!”
ซางเหวินเหย่เงยหน้ามองเมฆทมิฬ น้ำเสียงเครียดเกร็ง