เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 265 ความทรงจำเก่าคือภาพมายา ห้ากระบี่สังหารเถาวัลย์
ผู้บัญชาการเหลียงเก็บกวาดห้องศิลาห้องหนึ่งทางด้านหลังศิลาจารึกที่เจ็ดจนโล่งเตียน
นอกประตูวางอาคมไว้สามชั้น เชื่อมประสานกันเป็นทอด ๆ
ชั้นที่หนึ่งกั้นดวงจิต สกัดกั้นการรบกวนจากเศษเสี้ยวดวงจิตที่กระจัดกระจายไปทั่ว
ชั้นที่สองกั้นความขุ่น ล็อกสิ่งชั่วร้ายปนเปื้อนมิให้เอ่อล้นออกไปภายนอก
ชั้นที่สาม จำเพาะไว้สำหรับพันธนาการเถาวัลย์มารกลืนดวงจิต ป้องกันมิให้มันสบโอกาสหลบหนี
ลู่ฉางชวนนั่งนิ่งอยู่ตรงใจกลางค่ายกล สีหน้าขาวซีดเผือดไปนานแล้ว
เถาวัลย์ทมิฬเส้นนั้นเลื้อยลามจากหัวไหล่ไปจนถึงข้างลำคอ มองดูแล้วมิได้หนาใหญ่ ทว่าความร้ายกาจกลับซ่อนลึกอยู่ในผิวเนื้อและเส้นลมปราณ
ลู่ชิงเหอนั่งขัดสมาธิอยู่ตรงข้ามเขา เฮยโต้วหมอบอยู่ข้างกายนาง อักขระสะกดดวงจิตเจ็ดสายทั่วร่างสว่างวาบขึ้นทั้งหมด
อีกฟากฝั่งของกำแพงโลก ร่างแท้ของเสิ่นอวิ๋นหลิงยังคงไม่อาจก้าวข้ามมาได้