เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 263 เส้นชีพจรครามทะลวงห้วงเหว ใจประสานข้ามดินแดน
มาถึงห้วงเหวเร้นลับแล้ว
เรือเหาะยังมิทันได้ทอดลงอย่างมั่นคง ลู่ชิงเหอก็ทอดสายตาแลเห็นศิลาจารึกที่เจ็ดในคราเดียว
แตกต่างจากคราก่อนที่เคยพบเห็นอย่างสิ้นเชิง
ศิลาทั้งต้นจากเบื้องล่างจรดเบื้องบน อักขระโบราณทีละชั้นค่อย ๆ ผุดพราย แสงสีครามไหลเวียนสลับซับซ้อน
ดั่งสิ่งมหึมาที่จำศีลอยู่ใต้พสุธากำลังฟื้นตื่นขึ้นอย่างเชื่องช้า
ณ ห้วงความว่างเปล่าเบื้องลึกยิ่งกว่า ตราประทับสีครามหม่นมหึมาองค์หนึ่งแขวนลอยอยู่อย่างเงียบงัน
ใต้ตราประทับปรากฏร่างเงาร่างหนึ่งยืนหยัดอยู่ —— ลู่ฉางชวน
มือข้างหนึ่งของเขายันพื้นดินไว้ บนแขนอีกข้าง ลวดลายเถาวัลย์ทมิฬเลื้อยพาดผ่านหัวไหล่ คดเคี้ยวลามเลียไปยังซอกคอแล้ว
ย่อมเป็นเถาวัลย์มารกลืนดวงจิต สีสันของมันดำทะมึนลึกล้ำยิ่งกว่าเมื่อคราวที่ลู่ชิงเหอพบเห็นคราวก่อน