เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 261 หวนคืนสู่แดนเหนือท่ามกลางพายุหิมะ
หิมะของเมืองสดับหิมะ ตกหนักยิ่งกว่าคราวก่อนเสียอีก
ชั่วพริบตาที่เรือเหาะทะยานผ่านกำแพงเมืองสูงตระหง่าน
ลู่ชิงเหอเงยหน้าขึ้น เพียงปราดเดียวก็มองเห็นผู้คนเบียดเสียดอยู่ใต้ระฆังถามสวรรค์
มิใช่มหาพิธีสนทนามรรค ทั้งมิใช่การมาสักการะชมพิธี
บนลานกว้างมีการจัดตั้งค่ายกลหล่อเลี้ยงดวงจิตชั่วคราวหลายสิบค่ายกลเรียงรายแน่นขนัด
เศษเสี้ยวดวงจิตสายแล้วสายเล่าที่เพิ่งหวนกลับมาจากเส้นทางเซียนเก่า ถูกจัดสรรให้อยู่ในค่ายกลเพื่อพักรักษา
ผู้บำเพ็ญแพทย์ถือถุงยาเดินวิ่งขวักไขว่ ปรมาจารย์ค่ายกลหมอบอยู่บนพื้นดินที่แข็งตัวอย่างเย็นเฉียบ เร่งซ่อมแซมอักขระค่ายกลที่จวนเจียนจะสลายไปอย่างรวดเร็ว
มีเสียงทะเลาะวิวาทดังลอยมาเป็นระยะ ๆ เป็นท่านบรรพชนที่เพิ่งหวนกลับมากำลังมีปากเสียงกับศิษย์ของสำนักรุ่นหลัง
“ข้าบอกแล้วอย่างไรเล่า! นี่มิใช่สำนักของข้าเลยแม้แต่น้อย!”