กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 254 ตราประทับพิทักษ์เส้นทาง
วันที่สอง
ในที่สุดเต่าชราขนครามเสวียนจิ่วก็ยื่นหัวออกมาจากกระดอง เอ่ยประโยคแรกว่า “มีสุราหรือไม่”
หานจิ่วจางพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
ลู่ชิงเหอลอบทอดถอนใจ คนที่หวนกลับมาจากเส้นทางเซียนเก่าเหล่านี้ แต่ละคนล้วนไร้ซึ่งท่าทีเย็นชาสง่างามดั่งเซียนแม้แต่น้อย
สุราถูกนำมาแล้ว
เสวียนจิ่วยื่นหน้าเข้าไปดม ๆ สีหน้าเผยความรังเกียจ
“รสชาติแย่เกินไป”
“ท่านไม่ได้แตะสุรามาพันกว่าปีแล้ว” หานจิ่วจางเอ่ยอย่างสงบ
“ก็ใช่ แต่มีชีวิตอยู่มานานปานนี้ ลิ้นจะยอมทนตามมีตามเกิดไม่ได้”