กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 249 เรื่องเล่าเก่าก่อนของผู้เฝ้าประตู
ดวงตาดวงนั้นไร้ตาขาวและไร้ตาดำ มีเพียงวังวนสีดำสายหนึ่งที่หมุนวนอย่างเชื่องช้า
ลู่ชิงเหอเพียงมองไปแวบเดียว สรรพเสียงนับไม่ถ้วนก็พลันพุ่งกระแทกเข้าสู่ห้วงสมองดังสนั่น
มิใช่วิชาลวงตา ทว่าล้วนเป็นความทรงจำที่เป็นของตัวนางเอง
“ชิงเหอ” คือมารดา
“อาเหอ” คือบิดา
“ศิษย์น้องหญิงลู่” คือศิษย์ร่วมสำนักเวิ่นเยว่
“ชิงเหอ” เสวียนยวน
“ชิงเหอ”
เสียงแล้วเสียงเล่าทับซ้อนกัน