เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 223 แสงเก้าชักนำส่องกาย
พิธีมหาเหินเซียนเริ่มต้นขึ้นในยามอู่
ใต้ยอดเขาที่เก้าผู้คนเนืองแน่นดั่งขุนเขาคลื่นสมุทร สายน้ำสวรรค์เก้าสายไหลเชี่ยวกรากจากระหว่างซอกเขา ธงทิวของสำนักหลายร้อยสำนักปักเรียงรายอยู่สองฝั่ง ศิษย์สำนักเทียนเหอสวมชุดนักพรตสีฟ้าคราม ยืนเข้าแถวทอดยาวตั้งแต่ตีนเขาไปจนถึงแท่นทะยานเซียน
ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าลำดับขั้นตอนการทะยานขึ้นสู่เบื้องบนได้เปลี่ยนไปแล้ว
จวบจนเซี่ยหานโจวก้าวขึ้นสู่ชั้นที่หนึ่งด้วยตนเอง
ทั่วทั้งลานพลันเงียบสงัด
ชายชรามิได้สวมอาภรณ์เวทเหินเซียนที่ตระเตรียมไว้นานถึงแปดสิบปี หากแต่ยังคงเป็นชุดสีเทาที่ซักจนซีดขาวตัวนั้น
ผู้คนจำนวนไม่น้อยใต้เขาต่างพากันชะงักงัน ประมุขนิกายสำนักเทียนเหอยิ่งร้อนรนเอ่ยขึ้น “ไท่ซ่าง อาภรณ์เวท—”
“ไม่สวม”
“แต่วันนี้—”