เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 220 สุรเสียงวันวาน
แท่นทะยานเซียนของสำนักเทียนเหอ อยู่ด้านหลังยอดเขาที่เก้า
มิใช่สีดำ ทั้งไม่มีโลหิต
แวบแรกที่เห็น ลู่ชิงเหอยังรู้สึกว่ามันงดงามยิ่งนัก
แท่นทั้งหลังสร้างขึ้นจากหยกขาว มีเก้าขั้น แต่ละขั้นสูงกว่าขั้นก่อนหน้าเพียงสามฉื่อ ไร้ซึ่งกระดูก ไร้ซึ่งตะเกียงดวงจิต ไร้ซึ่งกลิ่นอายของผู้บำเพ็ญชั่วร้ายแม้แต่น้อย ริมขอบแท่นสลักลวดลายเกลียวคลื่นเต็มไปหมด วารีวิญญาณเทียนเหอเก้าสายถูกชักนำมาจากนอกภูผา ไหลวนรอบแท่นหนึ่งรอบ แล้วจึงไหลลงสู่เบื้องล่าง
สะอาดบริสุทธิ์ เที่ยงธรรมไร้ราคี
เซี่ยหานโจวยืนอยู่บนขั้นแรก “ดูเถิด”
ลู่ชิงเหอมิได้ก้าวขึ้นไป นางเดินวนดูรอบ ๆ ก่อน เฮยโต้วก็ลงมาเช่นกัน จมูกแนบติดกับหยกขาวดมกลิ่นไปตลอดทาง
เจียงเสวียนเอ่ยถาม “มีสิ่งใดหรือ”
เฮยโต้วมิได้สนใจ