กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 213 ชักนำใต้ดิน
ลานเรือนฝั่งตะวันออกพังทลายไปครึ่งหนึ่ง
ไม่มีผู้ใดได้รับบาดเจ็บ
ก่อนที่ผืนดินจะแยกออก เสิ่นไหวซู่ได้พาเหล่าศิษย์ในบริเวณใกล้เคียงหลบหนีออกไปหมดสิ้นแล้ว
ยามที่ลู่ชิงเหอรุดมาถึง สิ่งแรกที่นางมองเห็นก็คือเจียงเสวียน
เขากึ่งคุกเข่าอยู่ริมรอยแยก ในมือจับเส้นด้ายสีดำเส้นหนึ่ง ปลายอีกด้านของเส้นด้ายผูกโยงกับหยกขาวขนาดเท่าศีรษะคน บนเนื้อหยกเต็มไปด้วยจุดสีแดงละลานตา ทุกจุดสีแดงตรงกับหยกถามมรรคแต่ละชิ้นที่แจกจ่ายออกไป
ส่วนเสิ่นไหวซู่ใช้จานค่ายกลกดทับหยกขาวไว้แน่น หน้าผากชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อ
“นี่คือหยกแม่หรือ” ลู่ชิงเหอเอ่ยถาม
“อืม”
“แล้วคนข้างใต้เล่า”