กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 211 ดูดกลืนดวงจิตทั่วทั้งเมือง
เสียงระฆังครั้งที่เก้าสิ้นสุดลง
เมืองสดับหิมะพลันเงียบสงัดลงในชั่วพริบตา
ชั่วขณะถัดมา หยกถามมรรคหลายพันชิ้นสว่างวาบขึ้นพร้อมเพรียงกัน มิใช่สีขาว หากแต่เป็นสีแดงคล้ำ
เบื้องล่างลานประลองยังมีคนไม่ได้สติ ก้มหน้ามองเห็นป้ายหยกที่เอวเปล่งแสง จึงยื่นมือออกไปหยิบตามสัญชาตญาณ
“อย่าแตะ!”
ลู่ชิงเหอเพิ่งจะร้องเตือน ก็สายเกินไปเสียแล้ว
ผู้บำเพ็ญระดับหลอมปราณคนหนึ่งในแถวหน้าสุดเพียงปลายนิ้วสัมผัสโดนผิวหยก ร่างทั้งร่างพลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ประกายในดวงตามืดมนลงชั้นหนึ่งในชั่วพริบตา
สหายข้างกายยังคงยืนตะลึง: “พี่โจว?”
คนผู้นั้นก็ล้มคว่ำไปข้างหน้าแล้ว