ตอนที่ 198 แท่นโลหิต

ตอนที่ 198 แท่นโลหิต

แท่นบูชาหลักลำดับที่เจ็ด ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าจะอยู่ใต้หุบเขาคืนกระดูก

มิใช่เถาวัลย์มารกลืนดวงจิตท่อนนั้นบนภูเขากระดูก ทว่าลึกลงไปยิ่งกว่า

สัตว์ยักษ์เจ็ดลายักขระพาเผ่าพันธุ์เก็บกวาดก้นหุบเขาตลอดช่วงวันเหล่านี้ หลังศึกใหญ่ที่หุบเขาคืนกระดูก พวกมันพบว่าตรงจุดฝังกระดูกของพวกพ้องร่วมเผ่าพันธุ์ที่ตายไป มีกระดูกสัตว์อสูรหลายชิ้นที่ไม่ยอมย่อยสลายเสียที สัตว์พิทักษ์เขตแดนหลังตายไป กระดูกจะค่อย ๆ สูญเสียจิตวิญญาณ ท้ายที่สุดไม่ต่างอันใดจากกระดูกธรรมดา ทว่ากระดูกหลายชิ้นนั้น ผ่านไป 300 ปี ยังคงเปล่งประกายแสงโลหิต

สัตว์ยักษ์เจ็ดลายักขระเดิมทีคิดว่าเป็นกระดูกบรรพชนจึงไม่กล้าแตะต้อง จนกระทั่งการสังเวยโลหิตขั้นเก้าล้มเหลว กระดูกเหล่านั้นก็พลันสว่างขึ้นพร้อมกัน มันถึงตระหนักได้ในที่สุดว่า มิใช่กระดูกบรรพชนปกป้องเผ่าพันธุ์ แต่มีคนฝังแท่นบูชาลงในสุสานสัตว์พิทักษ์เขตแดนตั้งแต่เมื่อ 300 ปีก่อน ใช้กระดูกหลังความตายของพวกมัน หล่อเลี้ยงแท่นโลหิตลำดับที่เจ็ด

“น่าสะอิดสะเอียนสิ้นดี” หนิงหลิงฟังจบก็เอ่ยเพียงประโยคนี้