เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 176 ระดับสร้างฐานมิใช่แค่นั่งดูดซับปราณวิญญาณแล้วจะก้าวหน้าได้
ลู่ชิงเหอพำนักอยู่ในห้องปราณวิญญาณชั้นเจี่ยเป็นเวลาเจ็ดวัน
ยามออกมาในวันที่เจ็ด ตบะแทบไม่ขยับเขยื้อน
อย่างน้อยเมื่อมองจากภายนอก ก็ยังคงเป็นระดับสร้างฐานระยะต้น กลิ่นอายควบแน่นขึ้นกว่าก่อนเข้าไปเล็กน้อย นอกจากนี้แล้ว ไม่มีร่องรอยของการ “เลื่อนขั้นรวดเดียวครึ่งชั้น” แต่อย่างใด
นางยืนอยู่หน้าประตูห้องปราณวิญญาณ ก้มหน้ามองมือของตนเอง สัมผัสได้อย่างแท้จริงเป็นครั้งแรกว่า หลังระดับสร้างฐาน การบำเพ็ญช้า ช้าจริง ๆ
ยามหลอมปราณ โอสถหนึ่งขวด แดนเร้นลับหนึ่งหน หรือกระทั่งหินวิญญาณคุณภาพดีสักหนึ่งก้อน ล้วนเห็นความเปลี่ยนแปลงของตบะได้อย่างรวดเร็ว ทว่าหลังระดับสร้างฐาน ปราณแท้ต้องเคี่ยวกรำทีละน้อย ๆ เส้นลมปราณต้องหล่อเลี้ยง แท่นมรรคต้องมั่นคง ตันเถียนก็ต้องปรับตัว หาใช่ว่าดูดซับปราณวิญญาณเข้าไปเท่าใด แล้วจะหลงเหลืออยู่เท่านั้น