ตอนที่ 161 กลางพายุหิมะ มีบางสิ่งเหยียบย่ำรอยเท้าของพวกเขามาตลอดทาง

ตอนที่ 161 กลางพายุหิมะ มีบางสิ่งเหยียบย่ำรอยเท้าของพวกเขามาตลอดทาง

ยามเหม่า ประตูทิศเหนือของด่านหุบเหวเร้นลับเปิดออก

ครานี้ผู้ที่ออกจากด่านมีมากกว่าแผนการเดิม ผู้บัญชาการเหลียงนำขบวนด้วยตนเอง ฮั่วเหยียน หนิงหลิง เยี่ยหว่าน ฉีวั่งชวน และยังมีระดับแก่นทองคำอีก 4 คน ระดับสร้างฐานอีก 12 คน ลู่ชิงเหอกับเฮยโต้วเดินอยู่ตรงกลาง

มิงค์หวนคืนสุญตาเจ็ดลายที่ส่งตัวจงซั่วกลับมาเมื่อวานก็อยู่ด้วยเช่นกัน มันมิได้เข้าไปในด่านหุบเหวเร้นลับ ทว่าหมอบอยู่บนเนินหิมะนอกเมืองตลอดทั้งคืน ครั้นฟ้าสว่าง ขบวนเดินทางก้าวออกมา มันจึงลุกขึ้น มิได้ชิดใกล้ และมิได้ห่างไกล เดินอยู่เบื้องหน้าราว 50 จั้งตลอดเวลา คล้ายกำลังนำทาง

เฮยโต้วชะโงกหัวจากไหล่ของลู่ชิงเหอ จ้องมองมันตลอดทาง แทบไม่ละสายตาไปไหน

“อยากเข้าไปหาหรือ”

เฮยโต้วพยักหน้า

“อย่าเพิ่งเลย”

“ทำไมล่ะ”

“เขายังมิได้เอ่ยปากยอมรับเจ้าเสียหน่อย”