ตอนที่ 145 นางสร้างฐานสำเร็จ ทว่าประตูสวรรค์เก้าขั้นมิอาจเปิดออก

ตอนที่ 145 นางสร้างฐานสำเร็จ ทว่าประตูสวรรค์เก้าขั้นมิอาจเปิดออก

ชั่วขณะที่ขั้นเก้าสว่างวาบขึ้นมา เงาร่างประตูยักษ์เหนือเวหาสำนักเวิ่นเยว่พลันปรากฏรอยแยกของบานประตูขึ้นจริงเป็นครั้งแรก

มิใช่เงาค่ายกล แต่มัน... เปิดออกแล้ว

มีเพียงเส้นสายบางเฉียบ ทว่าเบื้องหลังเส้นสายนั้นไร้ซึ่งแสงสว่าง มีเพียงความมืดมิดอันไร้ขอบเขต

สิ่งมีชีวิตมหึมาขนาดยิ่งยวดสิ่งหนึ่งขยับเขยื้อนกายแผ่วเบาอยู่หลังประตู ไม่มีผู้ใดมองเห็นชัดตาว่าเป็นสิ่งใด เห็นเพียงเงาทะมึนท่อนหนึ่งที่คล้ายเกล็ดคล้ายกระดูก

สีหน้าของเจ้าสำนักแปรเปลี่ยนฉับพลัน “ค่ายกลผนึกสวรรค์!”

ค่ายกลพิทักษ์บรรพตทั้งสิบสองสายของสำนักเวิ่นเยว่เปิดออกพร้อมเพรียง ยอดเขาหลัก ขุนเขาค่ายกล ขุนเขากระบี่ ปรากฏกลิ่นอายแก่นทองคำหลายสายพวยพุ่งเสียดฟ้า

กระบี่ของเผยกวนหลานหลุดออกจากฝักแล้ว

ทว่าทุกคนต่างล่วงรู้ สิ่งที่ตนต้านรับยามนี้เป็นเพียงรอยแยกประตูสายหนึ่งเท่านั้น หากประตูเปิดออกจริง... ค่ายกลเหล่านี้ของสำนักเวิ่นเยว่มิแน่ว่าจะต้านทานได้

ขั้นเก้าของประตูสวรรค์เก้าขั้นยิ่งมายิ่งสว่างไสว รอยแยกประตูก็ยิ่งมายิ่งกว้างใหญ่ ครึ่งเชียะ หนึ่งเชียะ