เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 140 นางไร้ซึ่งป้ายสร้างฐาน ทว่ากลับได้สิ่งที่เหมาะสมกับตนที่สุด
การทดสอบใหญ่สร้างฐานถูกระงับกลางคัน นี่คือเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมานานหลายปีในสำนักเวิ่นเยว่
หลังจากศิษย์ทั้งยี่สิบเอ็ดคนออกมาจากแดนศึกจนหมดสิ้น ยอดเขาหลักก็สั่งปิดผนึกทันที แดนศึกเก่าห้าธาตุเองก็ปิดตัวลงอีกครั้ง ทว่าครานี้ มิได้พังทลายอย่างสิ้นเชิง ผู้อาวุโสขุนเขาค่ายกลกล่าวว่าค่ายกลรากได้เริ่มทำงานใหม่อีกคราแล้ว รอจนกวาดล้างค่ายกลทมิฬที่ประตูสวรรค์เก้าขั้นทิ้งไว้จนสะอาดหมดจด ภายหน้าก็ยังเปิดได้อีก
นี่นับเป็นเรื่องดีเรื่องหนึ่งเสียด้วยซ้ำ
เรื่องแย่ก็คือ... ป้ายสร้างฐานเก้าแผ่น แตกหักไปสามแผ่น ท้ายที่สุดมีเพียงหกคนที่ได้ไป นั่นคือ กู้ฉางซิง เสิ่นเยี่ยนชิว รวมถึงศิษย์ขั้นสิบสองอีกสี่คน
ตามกฎระเบียบเดิม คนที่เหลือย่อมไร้สิทธิ์ก้าวเข้าสู่ถ้ำพำนักระดับสร้างฐานที่ดีที่สุดทั้งหกแห่ง
แน่นอนว่าลู่ชิงเหอย่อมไม่มีเช่นกัน
หลังจากซูเสี่ยวหม่านรู้เรื่องเข้า ก็รู้สึกทรมานใจยิ่งกว่าตัวนางเสียอีก “เจ้าเปิดกระทั่งเส้นทางเก่าลับได้แล้วแท้ ๆ! ซ้ำยังช่วยกอบกู้แดนศึกเอาไว้อีก! ไฉนจึงไม่มีป้ายเล่า”